vrijdag 25 maart 2016

De Real Meal Revolutie, part three. Kan ik dan toch koken?

Die eerste keer.  Die tweede keer.  Zelfs die derde keer.  Elk van die keren wordt op zekerheid gespeeld.  Geen waaghalzerij.  Brave veiligheid, daar wordt naar gezocht.  In de recepten uit het nieuwe kookboek sporen wij naar vertrouwelijkheid.  Naar eenvoud.  Naar dingen, waarover wij ons de baas weten.  Waarvan wij kunnen zeggen dat het ons wel zal lukken.  Dat wij het wel tot een goed einde zullen brengen.  Ondanks onze gekende beperktheden als culinair wonder.  Want dat moet ik erkennen tegenover mezelf, ik kan niet koken.  Zelfkennis is belangrijk in de kookkunst.  Want zelfoverschatting kan tot rampen leiden in de keuken.  In elk recept wordt ieder woord gewikt en gewogen.  Bij twijfel wordt verder gekeken.  Verder gebladerd.  Naar haalbaarheid.  Naar doenbaarheid.  
 
Simpliciteit en kookboeken, kan dat samengaan? Jawel.  Zijn kookboeken enkel bedoeld voor gevorderden? Geenszins.  In dit kookboek vind ik mijn gading.  Ik vind die recepten, waarmee ik aan de slag kan.  Krachtige runderbouillon met limoen? Het lukt mij.  Cottage pie met gehakt en bloemkoolpuree? Geen enkel probleem.  Lasagne? Zo gefikst.
 
Die gemakkelijke, haalbare recepten hebben een leuke bijwerking.  Niet enkel zijn zij overheerlijk.  Niet enkel zijn zij fantastisch lekker.  Die recepten doen meer.  Zij versterken mijn zelfvertrouwen.  Doen mij inzien dat zelfs ik kan koken.  Ik had het onmogelijk geacht.  Of bijna onmogelijk.  Maar die eerste successen op het culinaire front duwen mij verder.  Zij duwen mij naar een ander level.  Een hoger level.  Een level, dat ik ver buiten mijn mogelijkheden achtte.  Ik grijp terug naar het boek.  Ik blijf hangen bij recepten, die ik aanvankelijk negeerde.  Omwille van de moeilijkheidsgraad.  Omwille van het gebruikte vocabularium.  Want woorden, die mij de wenkbrauwen doen fronsen, waren tot voor kort voldoende om te twijfelen over de haalbaarheid.  Die moeilijke woorden deden mij aarzelen.  Maar nu niet meer.  Want ik heb zelfvertrouwen getankt.  Ik ben zekerder van mijn stuk.
 
Snelle trinchado met gebakken groenten? Jawel, want blijkt dat trinchado een ander woord is voor stoofpotje.  Dat moet dus kunnen.  Gegrilde calamari met olijven en cabanossi? Jawel, want blijkt dat cabanossi een Zuid-Afrikaanse salamivariëteit is.  Dat moet dus kunnen.  Kipkebab met chermoula? Jawel, want blijkt dat chermoula een gemakkelijk te bereiden sausje is.  Ook dat moet dus kunnen.
 
Zo blijkt het wonder dan toch geschied.  Ik ben een kok.  Een echte kok.  Ik kook.  Recepten.  Gemakkelijke en moeilijke.  Ik maak geen onderscheid meer.  Geen faalangst meer.  Alle recepten uit het kookboek zijn haalbaar.  Dat heb ik ondervonden.  Aan den lijve.  Proefondervindelijk.  Dit kookboek bevestigt dat kookklunzen boven zichzelf kunnen uitstijgen.  Dat die klunzen kunnen vervellen tot miraculeuze kookkunstenaars.  
 
De Real Meal Revolutie? Zelfverzekerd sta ik aan het kookvuur.  Met plezier.  Met een grote glimlach op het gezicht.  Alleen dat feit al is een heuse revolutie.
 
Nu weet ik het zeker.  Iedereen kan koken.  Met het nodige geduld.  Met het juiste kookboek.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen