donderdag 12 november 2015

Be Angeled. Shoppen zal nooit meer hetzelfde zijn.

Beste Devi-Shri,
 
Chauvinisme is mij vreemd.  Hieraan zal ik mij niet bezondigen.  Nooit.  Toch is er die ene uitzondering.  Niks is absoluut.  Als het neerkomt op Gent, moet ik bij mijzelf erkennen dat ik wel degelijk een chauvinist ben.  Zonder enig voorbehoud.  Ik ga voluit voor Gent.  Want ik ben een Gentenaar.  Een fiere Gentenaar.  
 
Die Gentse trots doet mij wel eens vrienden op sleeptouw nemen doorheen mijn stad.  Langsheen historische plekken.  Maar we hoeden ons voor een gegidste wandeling.  Daartoe zijn wij niet gebrevetteerd.  Te weinig onderlegd in de historiën van Gent.  Jawel, de grote lijnen van het verhaal kennen wij.  Dat menen wij toch.  Die vertellen wij.  Met mondjesmaat.  Maar die historische wist-je-datjes wisselen wij af met bezoeken aan leuke, hippe adresjes.  Die adresjes, die Gent dat aparte, warme karakter geven.  Geen winkelketens.  Daarvan houden wij ons ver weg.  Wij hebben geen bezwaar tegen die ketens.  Zelfs zij hebben hun bestaansrecht.  Toch horen zij niet thuis op onze toer.  Op onze ronde.  Omdat het afbreuk zou doen aan de gezelligheid.  Dat willen wij niet.
 
Op onze ronde doorheen Gent is er altijd dat ene, vaste adres.  Altijd springen wij er even binnen.  In de Jan Breydelstraat moeten wij altijd even langs bij The Fallen Angels.  Daar kunnen wij niet onderuit.  Een must, dat is het.  Waarom? Ik weet het niet.  Een duidelijke, heldere verklaring kan ik niet geven.  Het is een gevoel.  Een gevoel, dat ons telkens weer naar dat winkeltje voert.  Omdat wij ons willen onderdompelen in dat wereldje.  Dat wereldje, dat telkens weer een glimlach op ons gezicht tovert.  Dat winkeltje doet ons lachen.  Warmt ons hart.  Een tikkeltje overdreven? Ik denk het niet.  Vele keren zijn wij langs geweest.  Even zo vele keren trekken wij de deur welgemoed en welgemutst dicht achter ons.  Nog maar net buiten of wij kijken al uit naar het volgende bezoekje.
 
Gisteren stonden wij opnieuw in The Fallen Angels.  Wij hadden het niet verwacht.  Het was 11 november.  Een hoogdag.  Op die dag herdenken wij de doden.  Staan wij even stil bij de Groote Oorlog.  Wij hadden verwacht dat de winkels zouden gesloten zijn.  Dat waren zij niet.  Toch niet allemaal.  Het historische centrum heeft zo zijn aparte wetten.  Stelt andere eisen.  Met onze gasten stapten wij binnen.  Binnen op ons vaste adresje.  Altijd is het leuk te zien hoe onze gasten/vrienden reageren op dat winkeltje.  Op de koopwaar.  Op die fantastische ‘dingskes’.
 
Gisteren was het net iets anders.  Anders dan andere keren.  Want de winkeljuffrouw kwam met een tip.  Een gouden tip, zo zou achteraf blijken.  Zij gaf ons een adresje.  Het adres van haar zus.  Want haar zus had ook een winkeltje.  In Gent.  Als wij tijd hadden, moesten wij er maar even passeren.  Dat stelde zij ons voor.  Wij zijn volgzaam.  Wij zijn nieuwsgierig.  Die nieuwsgierige volgzaamheid deed ons naar de Rabotstraat stappen.  Van The Fallen Angels stapten wij naar Be Angeled.  Wij bleven in de wereld van lieve, schattige engeltjes.  Van een snuisterparadijs stapten wij naar een private shop.
 
 
Een private shop? Wij zijn het niet gewoon.  Toch belden wij aan.  Want dat moeten wij doen.  Zonder aanbellen geen toegang.  Zo werkt het.  Wij belden dus aan.  De deur werd geopend.  Wij stapten binnen.  Wat er dan gebeurde, is nauwelijks te beschrijven.  Wij stapten een andere wereld binnen.  Een wereld, die wij niet kenden.  Wij werden overweldigd.  Charme en vriendelijkheid, het kan samen gaan.  Maar niet altijd.  In Be Angeled lukt die combinatie wonderwel.  Het lijkt alsof zij er geen moeite voor hoeven te doen.  Alsof het hun natuurlijke aard is.
 
Wij keken rond.  Een beetje onwennig.  Een beetje angstig ook.  Want dat ‘private shoppen’ deed ons een hoog prijskaartje vermoeden.  Die vrees was onterecht.  Was helemaal niet nodig.  Dat stelden wij vast als wij die aanvankelijke angst overwonnen en toch maar eens een prijskaartje van dichterbij onderzochten.  De prijzen bleken democratisch te zijn.  Zo wordt dat gezegd.  Wij waren door het dolle heen.  Wij waren enthousiast.  Dit was een aparte winkelervaring.  Wij stapten geen winkel binnen.  Zoals we anders zouden doen.  Neen.  Het leek alsof wij werden uitgenodigd.  Door een perfecte gastvrouw.  Door een perfecte gastheer.  Wij werden ontvangen in hun huis.  
 
Wij liepen rond.  In mijn hoofd klonk steeds maar weer dat ene refrein: hier keer ik nog terug, hier keer ik nog terug, hier …  Daarom niet noodzakelijk om kleren te kopen.  Dat zou kunnen.  Maar net zo goed kan ik terug om mijn haren te knippen.  Om mijn baard te trimmen.  Want dat kan ook.  Bij Sculpt & Victory.  Een knipbeurt met daarbij een gin.  Of een whisky.  Of een cocktail.  Het kan.  Ook dat is mogelijk op dit fantastische adres.
 
 
Elf november.  Wij hebben de doden niet herdacht.  Wij hebben niet stilgestaan bij het oorlogsleed.  Niet omdat het ons niet zou raken.  Want dat doet het wel.  Alleen, wij hadden geen tijd.  Want wij waren aan het ontdekken.  Wij waren ons aan het verwonderen over het fantastische van onze stad.  Van mijn stad.  Van Gent.  Die verwondering drukte het herdenken even weg.
 
Onze ronde met vrienden wordt in de toekomst uitgebreid.  Met dat ene adresje.  Het ligt even buiten de gangbare, toeristische route.  Maar wij wijken graag af.  Met plezier maken wij een zijsprongetje.  Naar Be Angeled.  Naar een fantastisch adresje.  Naar fantastische mensen.  Naar een fantastische kledinglijn.
 
Gent is wonderbaarlijk mooi.  Dat zegt een chauvinist.  Een Gentse chauvinist.  Gent is wonderbaarlijk mooi.  Dankzij ondermeer Be Angeled.

Met vriendelijke groeten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen