dinsdag 4 augustus 2015

Mooie liedjes: TaxiWars. Gratis buitenkansje op Feeërieën en/of Vredefeesten.

Tom Barman.  Die naam volstaat om een zacht kabbelend gesprek te animeren.  Volstaat om een hevig debat op te zetten.  Iedereen heeft zijn mening over Tommetje.  Iedereen wil die mening wel eens uiten.  In het voordeel van Tommetje.  Of in het nadeel.  Zwijgen is geen optie als deze naam te berde wordt gebracht.  Er moet geventileerd worden.  Luidop en hevig.  Vol welgemeende overgave.
 
Ik ben een pleitbezorger van Tom Barman.  Een fan.  Ik reken mij tot het kamp van de voorstanders.  In debatten neem ik het steeds weer op voor Tom Barman.  Niks kan hij bij mij verkeerd doen.  Zijn arrogantie, waarover zovelen struikelen, vind ik heerlijk.  Vind ik zelfs grappig.  Omdat ik Tom Barman ervan verdenk dat hij dit bewust doet.  Dat hij bewust een hoge borst opzet.  Om te provoceren.  Om uit te dagen.  Om een beetje keet te schoppen.  Een dergelijke houding kan ik enkel maar appreciëren.  Rockers moeten hun tanden tonen.  Niet enkel binnen het muziekwereldje.  Ook ver daarbuiten.  Rockers met een mening, ik hou van hen.
 
Na deze korte intro zal het u niet verbazen als ik beken alle albums van Deus in mijn collectie te hebben.  Het zal u niet verbazen als ik beken beide albums van Magnus in diezelfde collectie te hebben.  Net zo min zal het u verbazen als ik beken beide groepen al live aan het werk gezien te hebben.  Adoratie en idolatrie hebben zo hun consequenties.  Vrijblijvend fanschap bestaat niet.  Als fan moet men zich engageren.
 
Toch botst mijn engagement op beperkingen.  Ik ben maar een mens.  Ik heb mijn tekortkomingen.  Eén van die tekortkomingen vertaalt zich in het ontbreken van het laatste werkstuk van Tom Barman in mijn platencollectie.  TaxiWars, zijn samenwerking met de Belgische saxofonist Robin Verheyen, ontbreekt in mijn verzameling.  Jammer.  Helaas.  Want zijn eerste stappen in de jazz zijn wondermooi.  Zijn overweldigend heerlijk.  Echo’s van Morphine hoor ik in die muziek.  Als referentie mag dat tellen.  Kan dat tellen.
 
Het album van TaxiWars heb ik nog niet.  Een concert van TaxiWars zag ik nog niet.  Maar dat laatste kan veranderen.  Heel binnenkort zelfs.  Op 27 augustus staat TaxiWars op de Brusselse Feeërieën.  In Sint-Niklaas spelen zij op de Vredefeesten op 6 september.  Beide concerten hebben dat ene interessante gemeenschappelijk.  Beide concerten zijn helemaal gratis.  U hoeft niks te betalen.  Toch altijd leuk meegenomen in deze economisch moeilijke tijden.  In deze Griekse tijden.  Ik wou u dit even meegeven.  Zodat ook u de mogelijkheid hebt u te laten overdonderen door de onbegrensde talenten van Tom Barman.  Want, jawel, ik ben een fan.  Dat had ik al gezegd.  Nu u nog?


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen