maandag 27 april 2015

Performing Canvas, gezien in BrandWoeker. Brief aan Linda Blokken.

Beste Linda,
 
Het voorbije weekend had ik een vreemde zondagmiddag.  Vorig weekend had ik een andere zondagmiddag dan alle andere.  U mag gerust wezen, die zondagmiddag experimenteerde ik niet met drugs.  Ik zoek mijn toevlucht niet in geestverruimende middelen.  Alcohol, daaraan durf ik mij wel eens te bezondigen.  In weinig tot overmatig gebruik, daartussen balanceert mijn alcoholverbruik.  Maar dat is mijn enige toegift.  Andere verslavingen zijn niet aan mij besteed.  Voor de rest tracht ik het gezond te houden.  Mijn bezorgdheid om een gezonde levensstijl kadert in mijn streven naar een lang en mooi leven.  Dat wil ik bereiken.  Toch wil ik u niet vervelen met mijn persoonlijke betrachtingen.  Een licht vermoeden heb ik dat u hieraan geen boodschap hebt.  Laat mij daarom terugkeren naar die vorige zondag.  Want dat is de reden waarom ik u aanschrijf.
 
Zondag stond ik in Oudenaarde.  In BrandWoeker.  In die oude brandweerkazerne had ik een ontmoeting met Jef Neve.  Met Wim Helsen.  Met de broertjes Walschaerts.  Met Guido Belcanto.  Met Gabriel Rios.  Met Joris Iven.  Met Lara Chedraoui (Intergalactic Lovers).  Met Stefanie Callebaut (SX).  Met Jo Claes (Les Chats et Lou).  Met al die artiesten zat ik zondagmiddag samen.  U had ons samengebracht.  U was de gastvrouw.  Korte, boeiende gesprekken hadden wij.
 
Ik hallucineerde niet.  Ik had geen waanvoorstellingen.  Die artiesten waren daar.  Niet lijfelijk.  Niet lichamelijk.  U had voor een creatieve oplossing gezorgd.  Voor een kunstzinnige oplossing.  Al die artiesten had u gevat op doek.  Op doek bracht u een eigen interpretatie van de eigenheid van die verschillende artiesten.  Na persoonlijke gesprekken met de verschillende artiesten was u tot een gebalde synthese gekomen van hun hele oeuvre.  Of tot een uitvergroting van één specifiek detail.  Eén detail uit een song, dat u bijzonder intrigeerde.  U hoorde hen vertellen.  U zag hen aan het werk.  Uw kijk op die verschillende persoonlijkheden werd weergegeven.  Op doek.  Die doeken werden tentoongesteld.
 
Daar bleef het niet bij.  U ging verder.  Bij schoolbezoeken aan musea zei de begeleidende leraar steeds weer dat wij het gesprek moesten aangaan met de tentoongestelde kunstwerken.  Telkenmale probeerde ik.  Urenlang stond ik voor Mona Lisa.  Voor de aardappeleters.  Het bleef stil.  Geen enkel gesprek.  Zelfs niet over triviale dingen zoals het weer.  Dialoog bleef uit.  Het begrip, resulterend uit het gezochte gesprek, volgde niet.  Ik beken, het kan aan mij gelegen zijn.  Ik ben geen talenknobbel.  Misschien sprak ik niet de juiste taal.  De juiste taal om het gesprek aan te gaan.  Of misschien bleef ik doof.  Doof voor signalen.  Het zou kunnen.
 
Wat mij vroeger niet lukte, lukte nu wonderwel.  Uw schilderijen gingen met mij het gesprek aan.  In een heldere taal.  In een begrijpelijke taal.  U hebt gezocht naar een verstaanbare taal.  Uw zoektocht had resultaat.  U vond die juiste taal.  Door verschillende disciplines te laten samenwerken.  In een krachtig samenspel van videokunst, audio en het eigenlijke schilderij werd de kijker/bezoeker uitgenodigd het gesprek aan te gaan.  Ik nam de uitnodiging aan.  Ging in gesprek.  In mijn ogen flikkerde herkenning.  In mijn ogen flikkerde begripvol plezier.  Ik knikte.  Ik lachte.  Want eindelijk had ik de taal gevonden, die leidde tot het nodige begrip.  Niet enkel begrijpen van het tentoongestelde doek.  Neen, dat begrijpen ging verder.  Met andere ogen keek ik naar de artiest op het doek.  Het leek en voelde alsof ik ook de artiest beter begreep.  Jawel, ik had de taal gevonden.  Die taal had u mij aangereikt.
 
Zondag was een heerlijke dag.  Na uw performance ging ik rusten.  Per slot van rekening waren wij de zevende dag.  Op de zevende dag moet een mens rusten.  Zo werd en wordt het ons verteld.  Zo staat het in dat grote boek.  Ik reed naar huis.  Rustte.  Dacht terug aan die heerlijke, korte gesprekken.  Ik dacht terug en glimlachte.
 
Met vriendelijke groeten.

Website:
Linda Blokken.

Clip:
Performing Canvas – Gabriel Rios.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen