vrijdag 30 januari 2015

Het lichtfestival. Ga dat zien!

Lichtfestival 2015.  Al enkele maanden stond het met stip genoteerd in onze agenda.  Al maanden hadden wij ons voorgenomen de eerste dag te gaan.  Buiten het weekend.  Om zo weg te blijven van die verwachte grote overrompeling.  Gisteren was het dan zover.  Gisteren stonden wij in het centrum van Gent.  In het kuipken.  Klaar voor onze eerste avond.  Want dat hadden wij ook al besloten.  Voor het hele parcours zouden wij twee avonden uittrekken.  Niet omdat wij twijfelen aan onze conditie.  Die basisconditie is bijna optimaal.  Daar werken wij hard aan.  Wel twee avonden omdat wij ten volle willen genieten.  Omdat wij voor alles voldoende tijd willen nemen.  Omdat wij de indrukken ten volle willen opnemen en laten bezinken.  Een rustig tempo dus.  Dat hadden wij ons vooraf voorgenomen.
 
Licht.  Het is een evidentie.  Bij de aanwezigheid van licht stellen wij nauwelijks nog vragen.  Het wordt donker.  Licht wordt aangeschakeld.  Zo werkt het.  Een automatisme is het geworden.  Wij lopen doorheen het licht.  Doorheen een verlicht huis.  Doorheen een verlichte straat.  Doorheen een verlichte stad.  Doorheen een verlichte wereld.  Donkerte is ver weg.  Lijkt niet meer te bestaan.  Licht heerst.  Licht regeert.
 
Het lichtfestival confronteert ons opnieuw met die aanwezigheid.  Het doet ons opnieuw kennismaken met het licht.  Het voelt alsof twee vrienden, die elkaar al jarenlang uit het oog verloren hebben, opnieuw met elkaar in contact komen.  Alsof wij elkaar opnieuw leren kennen.  In die hernieuwde kennismaking zien wij wat de verschillende functies van het licht kunnen zijn.  Functies, die wij vergeten lijken te zijn.  Het doet ons met andere woorden stilstaan bij het licht.  Het doet ons met andere ogen kijken naar datzelfde licht.  Datzelfde licht, dat wij als doodnormaal zijn gaan beschouwen.
 
Licht? Het verbindt.  Het schept afstand.  Het verbergt.  Het verhult.  Het openbaart.  Het bedriegt.  Het vervalst.  Het schept duidelijkheid.  Het doet twijfelen.  Het beklemtoont.  Het duwt naar de achtergrond.  Het werpt schaduwen.  Het weerspiegelt.  Het lijkt te fluisteren.  Het doet verstillen.  Het maakt rustig.  Het hitst op.  Het verruimt.  Het verkleint.  Het doet nadenken.  Het geeft antwoorden.  Het betovert.  Het beangstigt.  Het is hard.  Het is zacht.  Het is onopvallend aanwezig.  Het knalt in het gezicht.  Het verwondert.  Het verbaast.  Het verenigt.  Het schept vertrouwen.
 
Licht? Het is magisch.  Kinderlijk.  Het is poëtisch.  Hartverwarmend.  Het is verhalend.  Woordenrijk.  Het is fantasievol.  Surrealistisch.  Het is symfonisch.  Klankvol.  Het is dansbaar.  Beweeglijk.  Het is intiem.  Dromerig.  Het is intens.  Emotioneel.  Het is grappig.  Confronterend.  
 
Gisteren heb ik het licht gezien.  Opnieuw.  Bewust.  Het was een fantastische ervaring.  Bijna was het een trip.  Een wandeling doorheen een vreemd landschap, dat toch vertrouwd aanvoelde.  Want in dat vreemde, feeërieke landschap figureert die ene hoofdrolspeler.  Die hoofdrolspeler, dat is de stad.  Dat is Gent.  Die stad is mij vertrouwd. 
De stad zelf speelt met overtuiging zijn heerlijke rol in dit nieuw geschreven verhaal.  Het licht doet de stad schitteren.  Het licht toont een wonderbaarlijke en mooie stad.  Want dat is wat het licht bij mij teweegbrengt.  Het licht herbevestigt mijn liefde voor deze toch wel unieke stad.  In die bekentenis kan u enig chauvinisme lezen.  Voor deze ene keer mag het.  Zonder enig voorbehoud.  Zonder enige gêne.
 
Ik ben reeds geweest.  U wil hoogtepunten van mij horen.  Toppers.  Aanraders.  Indien u dat wenst van mij, moet ik u teleurstellen.  Ik doe het niet.  Omdat ik een beunhaas ben? Neen, zeer zeker niet.  Wel omdat ik u het plezier van het zelf ontdekken niet wil ontnemen.  U hoeft niet van topper naar topper te crossen.  U moet het langzaam doen.  Rustig.  Net als mij.  Enkel zo kan u genieten.  Enkel zo kan u overdonderd worden.  Het is mij gebeurd.  Het zal u eveneens gebeuren.  Daarvan ben ik overtuigd.
 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen