maandag 8 september 2014

Antwerpse 'bottinekes' en veiligheid. Brief aan Bart De Wever.

Beste Bart,
 
Jawel, er zijn zaken gebeurd met een fatale afloop.  Dat erkent u, ongeveer twee weken terug in een interview met de lokale televisie.  Meer nog, dat betreurt u.  Maar om nu onmiddellijk de bijzondere bijstandsteams aan banden te leggen, dat vindt u alweer een stapje te ver.  U zegt dit als burgervader.  U spreekt in die hoedanigheid.  Die teams staan mee in voor de veiligheid van de burger.  Die veiligheid meent u niet langer te kunnen waarborgen.  Toch niet als de speciale interventie-eenheden aan handen en voeten gebonden worden.  Als die eenheden afgeschaft worden.  Dat meende u toch even te moeten zeggen.  Om op die manier uw bezorgdheid over deze evolutie even te ventileren.
 
Betreuren, dat zou moeten volstaan.  Betreuren om dan weer over te gaan tot de gewone gang van zaken.  Een eigenaardige houding lijkt mij.  Laten wij daarom even terugspoelen.
 
Op 6 januari 2010 overleed Jonathan Jacob.  In een cel.  Dat gegeven zou moeten volstaan om alle alarmbellen en sirenes te laten afgaan.  Maar dat gebeurt nauwelijks.  Of het gebeurt wel maar vindt nauwelijks weerklank.  Eén iemand geeft de strijd niet op.  De vader van Jonathan blijft de zaak onder de aandacht brengen.  Hij eist dat de verantwoordelijken voor de dood van zijn zoon moeten vervolgd worden.
 
Alles komt in een stroomversnelling na de reportage ‘De gestoorde procedure’ in Panorama.  Die reportage werd uitgezonden op 21 februari 2013.  Drie jaar na het overlijden.  Plots blijkt het land te klein.  Plots heeft iedereen een mening.  Het blijft niet enkel bij meningen.  Op basis van de betreffende reportage schiet het Comité P in actie.  Zij start een onderzoek naar de gebeurde feiten.  In haar rapport vraagt het Comité in haar aanbevelingen om een ministeriële omzendbrief.  In die omzendbrief zou een referentiekader moeten uitgewerkt worden.  Dat kader moet duidelijkheid verschaffen over het takenpakket van de speciale eenheden van de lokale en federale politie.  Ook moet duidelijk aangegeven worden onder welke voorwaarden lokale politiekorpsen eenheden kunnen oprichten.
 
Na publicatie struikelen politici over elkaar om de meest straffe uitspraken te doen.  Politici lijken eensgezind.  Aanpassingen en bijsturingen zijn noodzakelijk.  Uw partijgenoot BenWeyts, tevens justitiespecialist voor uw partij, stelt klaar en duidelijk dat Jonathan Jacob nog zou geleefd hebben indien de beschikbare kennis zou gedeeld worden onder de verschillende eenheden.  Die eenheden lijken al te zeer op een eilandje te opereren.  
 
Op 21 juli 2014 komt de gevraagde omzendbrief.  Die brief komt tegemoet aan de aanbevelingen, neergeschreven in het onderzoeksrapport van Comité P.  Er komen strengere eisen inzake kwaliteit en opleiding.  De speciale eenheden van de federale politie zullen de lokale teams gaan begeleiden bij opleiding, bijscholing en selectie.  Ook de vraag naar regelmatige inspecties van de lokale bijstandsteams wordt gehonoreerd.  In de omzendbrief wordt voorzien in de oprichting van een opleidingsinstituut.  In dat instituut kan alle beschikbare informatie tussen federale en lokale speciale eenheden uitgewisseld worden om op die manier tot een uniforme aanpak te komen.  Tot slot wordt in de omzendbrief aangegeven dat de federale interventie-eenheden voorrang hebben op lokale bijstandsteams bij omstandigheden waarin vuurwapens en/of explosieven aan te pas komen.
 
Aan banden leggen? Afschaffen? Dat lees ik nergens in de omzendbrief.  Duidelijkheid en uniformiteit, dat beoogt de omzendbrief.  Een duidelijke structuuur.  Een uniforme procedure.  Wie kan daar wat op tegen hebben? Ik alleszins niet.  U ook niet (als u heel eerlijk bent).  Iedereen in dit dossier is bezorgd om het waarborgen van de veiligheid.  Net als u.  Het Comité P en de Minister trachten die bezorgdheid te kaderen in een optimaal werkende politie.  Zij beseffen dat bijsturingen noodzakelijk zijn.  Op basis van de dagelijkse praktijk.  Op basis van zaken met een fatale afloop.
 
Die zaak met een fatale afloop, waarnaar u verwijst, heeft een naam.  Dat is de zaak van Jonathan Jacob.  Die zaak valt niet enkel te betreuren.  Meer nog valt die zaak vermeden te worden.  De omzendbrief is een oprechte poging dergelijke voorvallen in de toekomst te vermijden.  De felle focus van u en uw partij op ‘law and order’ kan best een lovenswaardige beleidskeuze zijn maar die keuze mag u niet blind maken voor noodzakelijke bijsturingen.
 
In uw reactie op de omzendbrief meen ik evenwel een zekere blindheid te mogen vaststellen.  Net die blindheid valt te betreuren.  Net die blindheid kan best vermeden worden.
 
Met vriendelijke groeten.

Chronologie – de links:
Panorama-reportage ‘De gestoorde procedure’.
Onderzoeksrapport Comité P.
Omzendbrief betreffende het algemene referentiekader van BijzondereBijstand in de lokale politie.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen