dinsdag 19 november 2013

Nick Cave & The Bad Seeds. Gezien in Lotto Arena.

Jawel, ik was helemaal alleen.  Niemand ging met mij mee.  Niemand had ik kunnen overtuigen ook een kaartje te kopen.  Mijn vrienden, die ik aanschreef, hadden een excuus.  Een geldig excuus.  Een aanvaardbaar excuus.  Geen excuus, bedoeld om af te wimpelen.  Afwimpelen doen vrienden niet.  Neen, niemand ging met mij mee.  Alleen reed ik op weg naar Antwerpen.  Dat klinkt een beetje triest.  Alsof ik helemaal alleen op de wereld was.  Maar dat was ik helemaal niet.  Dat zag ik toen ik arriveerde bij de LottoArena.  Het concert van Nick Cave &The Bad Seeds was uitverkocht.  Ik werd omringd door vrienden voor één avond.  Vrienden met dat ene ding, dat wij gemeenschappelijk hadden.  Allemaal verwachtten wij een overdonderend concert.  Allemaal hadden wij die hoge verwachtingen.  Allemaal hadden wij die ene wens dat Hij ons niet zou teleurstellen.
 
Vier jaar terug zag ik Nick Cave op Rock Werchter.  Toen was het een wervelwind.  Zonder enige rustpauze.  Toen ging het hard.  Heel hard.  Vluchten kon toen niet.  U werd ingehaald door het donderende gekletter van een dolgedraaide band.  Gisterenavond hoopte ik op rustiger vaarwater.  Ik hoopte op enkele momenten waarop ik naar adem kon happen.  Dat zou mooi zijn.  Jawel, heel af en toe wenst een mens een beetje rust.  Zelfs bij een concert.
 
Gisterenavond leek het alsof mijn gebeden werden verhoord.  Afwisseling leek het codewoord.  De stormram werd af en toe even terzijde geschoven.  De man wordt een jaartje ouder.  Zijn atletisch vermogen wordt ook aan beperkingen onderworpen.  Recuperatie is nodig.  Dat kon hij achter de piano.  Die momenten daalde rust neer over de Lotto Arena.  U zou kunnen denken dat door die rustpauzes een zekere sloomheid het concert binnensloop.  Maar dat was het niet.  Die momenten maakten alles nog intenser.  Die momenten versterkten de sfeervolle ambiance.
 
Nick Cave was gisteren de orkestmeester.  Hij was de dirigent.  Hij gaf aan wanneer de bandleden volledig los mochten gaan.  Hij gaf aan wanneer diezelfde bandleden aan de ketting moesten.  Die bandleden luisterden gedwee.  Behalve dan misschien Warren Ellis.  Deze man valt niet in te tomen.  Hem kan geen leiband aangepast worden.  Meer en meer treedt hij uit de schaduw van The Bad Seeds en komt hij naast Nick Cave te staan.  Bijna op gelijke hoogte.  Het lijkt alsof hij werd aangewezen als hofnar van de band.  Een rol, hem op het lijf geschreven.  
 
Maar niet enkel zijn bandleden bezweert Nick Cave.  Diezelfde bezwerende invloed heeft hij ook op het publiek.  Het publiek eet uit zijn hand.  Hij gaat ons voor in deze muzikale hoogmis.  Hij is de opperpriester.  De prediker.  De sjamaan.  Hij is de gebedsgenezer.  De medicijnman.  Met zijn stuiptrekkende danspasjes beklemtoont hij zijn prevelende gebeden.  Maar niet altijd prevelt hij.  Soms haalt hij fors uit.  Alsof hij ons wil wakker schudden.  Alsof hij ons bij de les wil houden.  Op die momenten lijkt hij duivels te willen uitdrijven.  Duivels die hij wegjaagt.  Doorheen de gangpaden van de Lotto Arena.  Een zuiverend ritueel, zo leek het wel.
 
Een concert, een moeilijke cocktail.  Alles moet goed zitten.  Alles moet juist gedoseerd zijn.  De muziek.  De ambiance.  Maar bovenal moet de goesting aanwezig zijn.  De goesting bij het publiek maar bovenal bij de band.  Gisteren was de cocktail perfect.  Wij hadden zin.  Nick Cave had zin.  Meerdere malen zocht hij het contact met het publiek.  Handjes werden gedrukt.  Alsof hij verworden was tot een alledaags popidool.  Maar dat was het niet.  Het voelde anders.  Handen werden opgelegd.  Alsof hij de Messias was.  De Messias van de gitzwarte rock.  
 
Gisteren was Nick Cave de alleenheerser.  De heerser over zijn tijdelijke koninkrijk, de Lotto Arena.  Hij kwam.  Hij zag.  Hij overwon.  Zonder enige moeite.  En het publiek? Het publiek keek en zag dat het goed was.  Meer dan goed.  Uitstekend.

Link:
Setlist Nick Cave –Lotto Arena, 18 november.
Nick Cave & The Bad Seeds - Weeping song (Lotto Arena).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen