donderdag 26 september 2013

Telefacts en Ryanair. Brief aan Cathérine Moerkerke.

Beste Cathérine,
 
Jawel, ik ga al eens op reis.  Reizen is mijn passie.  Bijna zou ik zeggen dat reizen mijn reden van bestaan is.  Dan ga ik evenwel voorbij aan de liefde.  Die liefde is mijn ware drijfveer.  Maar ik wijk af.  Deze bewering zou mij te ver voeren.  Laat mij daarom terugkeren tot de kern van de zaak.  De kern van de zaak, dat is waar alles omdraait.  Als journalist zal u dit heel waarschijnlijk erkennen.  
 
Ik ga dus op reis.  Jawel, met Ryanair.  Niet altijd maar toch vaak.  Waarom? Omdat zij de goedkoopste zijn.  Mijn passie voor reizen is ongelimiteerd.  Mijn portefeuille veel minder.  Ik moet op de kleintjes letten.  Dan kan een lagekostenvliegmaatschappij best wel handig zijn.  Maar dergelijke maatschappijen zijn niet altijd de goedkoopste.  Ook al doet hun naam dat vermoeden.  Ik bereid mij daarom grondig voor.  Ik kijk rond.  Ik vergelijk.  Ook dat is reizen.  Reizen is veel meer dan berusten.  Het vraagt een actieve deelname.  Het vraagt oplettendheid.  Alertheid.
 
Die alertheid doet mij waken over de prijs van het ticket.  Jawel, ik beken.  Bij het boeken van een ticket op de website van Ryanair wordt u als reiziger bestookt met allerlei vragen.  Het antwoord op die vragen kan de prijs van het ticket behoorlijk opdrijven.  Maar telkens hebt u de keuze.  Telkens hebt u de mogelijkheid gemaakte keuzes te herzien.
 
Ik maak het mij gemakkelijk.  Op alle vragen antwoord ik negatief.  Geen reisverzekering voor mij.  Geen extra bagage voor mij.  Geen hotel of huurauto voor mij.  Toch niet via Ryanair.  Geen prioriteit voor mij.  Ik ga wel gewoon in de rij staan.  Geen reservatie van zitje voor mij.  Neen, ik wens geen koffer aan te kopen via Ryanair.  Consequent klik ik overal ‘neen’ aan.  Om zo dicht bij die geafficheerde ticketprijs te blijven.  Enkel op de vraag tot online inchecken antwoord ik positief.  Dat is het enige.
 
Ik print mijn documenten thuis af.  Omdat het zo gevraagd wordt.  Meermaals.  Ik schrijf mijn naam correct.  Dat lijkt mij een evidentie.  Ik neem, zoals gevraagd, enkel één handbagage mee.  Geen extra hand- of buideltasje voor mij.  Die handbagage voldoet aan de afmetingen, die zeer duidelijk worden gecommuniceerd op de site en op de bevestiging van uw reservering.  Geen extra kilootjes.  Hierover waak ik angstvallig.  Zodanig zelfs dat mijn bagage thuis vooraf wordt gewogen.  Om mogelijke verrassingen te vermijden.  Ik ben tijdig op de luchthaven.  Twee uur op voorhand ben ik op de luchthaven, zoals gevraagd.  Wij wonen in België.  Het fileprobleem is gekend.  Indien ik overdag naar de luchthaven moet, wordt mogelijk oponthoud ingecalculeerd.  Jawel, reizen is voorbereiden.  Reizen is inschatten.
 
Met toenemende ergernis en verbazing heb ik dan ook naar uw reportage gekeken.  Want elke getuigenis hield een eigenlijke overtreding in op de duidelijk voorgeschreven regels.  Fout spellen van de naam, te laat arriveren op de luchthaven, extra bagage, overgewicht, … Spijtige maar te vermijden zaken.  Het spreekwoord ‘een verwittigd man is er twee waard’ wordt bij Ryanair heel bewust toegepast.  Achteraf klagen over een onrechtvaardige behandeling in de wetenschap en het volle besef dat men foutief handelde, lijkt mij niet correct.  Dat zeuren en klagen over de arrogantie van Ryanair kan best wel gezellig zijn op café.  Aan de toog kan men hiermee misschien scoren.  Voor een nieuwsmagazine lijkt het mij wat dunnetjes.  Te gemakkelijk.
 
Ik had dan ook wel wat anders verwacht dan deze tenenkrullende getuigenissen.  Want, ik beken, Ryanair is geen heilige.  Er valt heus wel wat te zeggen over Ryanair.  Slavenarbeid tegen een hongersloon? Misschien wat te sterk uitgedrukt maar hierop kon onderzoek gedaan worden.  Onveilige situaties ten gevolge van een gebrek aan onderhoud? Misschien niet hard te maken maar daarom niet minder interessant.  Gevaar van monopolievorming op luchthavens en de mogelijke weerslag hiervan op prijsonderhandelingen? Dat kan eveneens een mooie invalshoek opleveren.  
 
U ziet, ik ben enkel een gebruiker van Ryanair.  Geen onvoorwaardelijke fan.  Mijn enthousiasme over de lage ticketprijs staat een kritische blik niet in de weg.  Maar die kritiek moet gebaseerd zijn op feiten.  Op harde feiten, niet op loze geruchten.  Op tastbare bewijzen, niet op roddels en nauwelijks onderbouwde argumenten.
 
Die vragen had ik verwacht in uw vooraf als exclusief aangekondigd interview met de grote baas van Ryanair, de olijke O’Leary.  Een hard gesprek, dat had ik verwacht.  U zou hem het vuur aan de schenen leggen.  U had mijn volle steun.  Even zag ik in u Jeanne d’Arc, die ten strijde trok tegen al te arrogante machthebbers.  Want een zekere arrogantie wordt onze vrolijke Ier toegedicht.  Maar dat exclusieve interview zakte ineen als een pudding.  U kwam aandraven met de doldwaze commentaren van uw getuigen.  Commentaren, die al te gemakkelijk werden gecounterd in de niet geknipte antwoorden van de CEO.  Ik had een betere voorbereiding verwacht.  Ik had lastige en netelige vragen verwacht.  Over de bedrijfspolitiek.  Over het personeelsbeleid. Over het veiligheidsbeleid.  Dergelijke vragen zouden O’Leary toch wat meer in nauwe schoentjes brengen.  Dergelijke vragen zouden O’Leary toch wat meer doen zweten.  U hebt die exclusieve kans verknald.  In tegenstelling kreeg O’Leary een nauwelijks gehinderd promopraatje.  
 
Beste Cathérine, u hebt gefaald.  U hebt mij niet doen twijfelen.  Of u hebt mijn bestaande twijfel niet verder gevoed.  U hebt mijn twijfel niet doen wankelen met feitelijke en onweerlegbare gegevens.  Ik zal dus blijven vliegen met Ryanair.  Aan goedkope tarieven.  Als ik mij tenminste aan de regels hou.  Maar dat is dan net zoals in het eigenlijke leven.  Ook daar dient men zich aan regels en wetten te houden.  Doet men dat niet, dan volgt een sanctionering.  Net zoals bij Ryanair.
 
Met vriendelijke groeten.
 
Link:

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen